ഞാന് 'ട്വിസ്റ്റ് ' എന്ന ടെലിഫിലിമെഴുതാന് കൂത്തുപറമ്പിലെ ലോഡ്ജില്. കൂട്ടിന് താജുദ്ദീന് . ലോഡ്ജ് എന്നുപറഞ്ഞാല് പഴയ ഒരു വീടാണ്. പ്രശാന്താണ് നോക്കിനടത്തുന്നത്. എനിക്കവിടെ എല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യവുമുണ്ട്. ഈ ലോഡ്ജിലിരുന്ന് ഞാനൊരുപാട് ടെലി സ്കിറ്റുകളെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു
:അപ്പുറത്തെ മുറിയില് ഷാജി എന്നൊരാള് വന്നിട്ടുണ്ട്. അയാളുടെ പണം മുഴുവന് പോക്കറ്റടിച്ചുപോയി. ബാംഗ്ലൂരിലാണ്. ഭക്ഷണമൊക്കെ ഞാനാണ് വാങ്ങിച്ചുകൊടുക്കുന്നത്.
ഒരു ദിവസം ഞാന് ഷാജിയോട് വരാന്തയില് സംസാരിച്ചു. കോള്സെന്ററില് ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഇംഗ്ലിഷിലും മലയാളത്തിലുമായി അയാള് ഓരോ കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞു. പണം കളവുപോയി. ബാങ്ക് വഴി അയക്കാന് ഏര്പ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നൊക്കെ. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് നല്ല ത്രില്ലിലായിരുന്നു. ടെലിഫിലിം തീര്ന്നു. അപ്പോള് മുറിയില് വരാമോ എന്ന് ഷാജിയുടെ ചോദ്യം. ഞാനയാളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. കടലാസില് ഞാനൊരു ചിത്രം വരച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഷാജി ചിത്രത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു. അത് മനസിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നെന്ന്. സാഹിത്യം, രാഷ്ട്രീയം, സംസ്കാരം എന്നിവയെക്കുറിച്ചൊക്കെ ഷാജി സംസാരിച്ചു. പക്ഷെ എന്റെ ഇഷ്ടവിഷയമായ പ്രണയം മാത്രം അയാള് സംസാരിച്ചില്ല. ഒന്നുരണ്ട് സാംസ്കാരികനായകരുടെ ഫോണ്നമ്പര് വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. മനസിന് തീരെ ശാന്തതയില്ല-അയാള്. ഞാന് 300 രൂപ അയാള്ക്ക് കൊടുത്തു. മദ്യപിക്കാനോ സിനിമ കാണാനോ. ഞാന് കുളിമുറിയിലേക്കുപോയി. കുളിച്ചുവന്നപ്പോള് മൊബൈലില്ല. ഷാജി രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. പൊലീസില് പരാതി നല്കി. ഷാജിയുടെ തൊഴില് മോഷണമാണെന്ന് മനസിലായി. അയാള്ക്ക് കരാട്ടെയില് ബ്ലാക്ക്ബെല്ട്ടുണ്ട്. പരാതി നല്കിയിറങ്ങുമ്പോള് സര്ക്കിള് പറഞ്ഞു: അവനെ കണ്ടാല് പിടിക്കാന് നോക്കേണ്ട. ഫോണ് ചെയ്താല് മതി. മൊബൈലല്ലേ പോയുള്ളൂ. എനിക്ക് മൊബൈല് പോയതില് സങ്കടമില്ല. പക്ഷെ അതില് ഒരുപാട് കാമുകിമാരുടെ നമ്പറുകളുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനത് ജീവിതലക്ഷ്യം പോലെ കാലങ്ങള് കൊണ്ട് സമ്പാദിച്ചതായിരുന്നു. അതിനി സംഘടിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ല. ഷാജിയിപ്പോള് മാണിക്കോത്താണെന്നു പറഞ്ഞ് അവരോട് സല്ലപിക്കുകയായിരിക്കുമോ?
No comments:
Post a Comment